سلام                                                                                                         

من وظیفه خودم دونستم که درغیبت خانم مزینانی ،گزارش جلسه مورخه 4/4/87 را ارائه کنم .

جلسه گروه برخلاف همیشه درروز سه شنبه تشکیل شدوعلتش هم برنامه ریزی برای برنامه دوروزه

کهکشان بودکه البته این برنامه با توافق اعضا و به علت شرکت تعداد بیشتری از دوستان به هفته بعد

 موکول شد وقرارشد جمعه این هفته برنامه یک روزه شاهوار شاهرود(از طاش)اجرا شود.

گزارش صعود ملک از جبهه جنوبی نیز توسط سرپرست این برنامه قرائت شد.

دیگه تصمیم مهمی گرفته نشد.

تا بعد.

                                                                                                           ع-نوروزی

 

گزارش صعود به قله ملک(با تاخیر)

صعود قله ملک از جبهه جنوبی برای هر کوهنورد دامغانی میتواند هیجان و جذابیت فراوانی همراه داشته باشد. چوپانان و شکارچیان و کوهنوردان قدیمی داستانهایی از زیباییها، مشکلات و سختیهای افسانه ای صعود این جبهه برای کوهنوردانی که هنوز موفق به فتح ملک نشده اند تعریف میکنند و این خود شوق صعود را در دل همنوردان دو چندان میکند. قله ملک با ارتفاع ۲۸۵۰ متر بلندترین قله رشته کوه"کوه سفید و آرسک" میباشد. صخره های صاف و صیقلی دامنه جنوبی سفید کوه همراه با پرتگاهها و آبشارهای بلند و دره های زیبا و عمیق، خود از جاذبه های این کوهستان منحصر به فرد دامغان میباشد.

اغلب افراد گروه مسیر صعود به قله از این جبهه را به کرات پیموده اند.

ساعت ۵/۴ صبح جمعه مورخ ۱۰/خرداد/۸۷ است.تعداد ۱۱ نفر از اعضای گروه کوهنوردی البرز، دامغان را به مقصد روستای "بخش آباد"که در ۱۸ کیلومتری جاده تهران قرار دارد ترک کرده و پس از رسیدن به بخش آباد که در سمت راست جاده قرار دارد مسیر جاده خاکی را به طول حدودی ۷ کیلومتر به سمت شمال طی میکنیم تا به مزرعه شخصی "فیروز آبادو" میرسیم. اینجا مکانی است که دوستان از مینی بوس پیاده شده، کوله و کفشهای خود را مرتب میکنند.ساعت ۴۰/۵ پرتوهای ضعیف نور خورشید صبحگاهی را در پس رشته کوه نه چندان بلند "انجیلو" مشاهده کرده و حرکت خود را به سمت شمال در پهنه دشت وسیع مابین رشته کوههای "مارکوه" و "انجیلو" و رشته کوه "کوه سفید" آغاز میکنیم.پس از یک ساعت پیاده روی و استفاده از مناظر طبیعی اطراف و همچنین آشنایی بیشتر با دو تن از اعضا که برای اولین بار ما را همراهی میکردند در ساعت ۴۰/۶ قامت ستبر، خشن و تقریبا خشک "سفید کوه" را در مقابل خود داریم. با تمام شدن دشت به صورت زیبایی صخره ها آغاز میشوند، یعنی صعود ما از ابتدا صعودی نفس گیر همراه با درگیری شدید با سنگ است. با سوار شدن بر گرده سنگی منتهی به جنوب غربی قله عطر و بوی مسحور کننده گیاهان کوهی شوق و شعف را در دوستان دو چندان میکند.

پس از طی مسیر صخره ای که حدود ۳ ساعت به طول می انجامد، گروه در کنار درختان "اورس" در خط مشترک بین صخره ها و دامنه تقریبا ملایم"ملک" صبحانه را صرف میکنند. صرف صبحانه و استراحت به خاطر استفاده بیشتر افراد از مناظر اطراف و مناطق پایین دست اندکی بیشتر از حد معمول است. ولی به علت شناخت کامل دوستان از منطقه این صرف وقت مشکل ساز نخواهد بود. به هر حال پس از استراحت، ساعت ۵۰/۱۱ محل صبحانه را ترک میکنیم و ساعت ۵۰/۱۲ قامت پر هیبت و زیبای "ملک"با ارتفاع ۲۸۵۰ متر را زیر پای خود داریم.

امتداد رشته کوه"سفید کوه" از"ملک" به سمت غرب تا قله"آرسک" ادامه دارد و از شرق قلل"رالنگه"و "فیل پیشانی" قرار دارند. از طرف شمال رشته کوه"بزکوه" و دورتر از آن "شاهدار کوه"، "کندرکوه" و "سرخ کوه" کاملا نمایان هستند و در جنوب رشته کوههای"مارکوه" و "انجیلو" و دشت وسیعی دیده میشوند.

برای برگشت مسیر پاکوب منتهی به چشمه"لعل او" که در انتهای دامنه شمالی"ملک" قرار دارد را انتخاب میکنیم و پس از استراحت مختصری مسیر را به سمت شرق ادامه میدهیم و با گذشتن از چشمه" زال او"در ساعت ۳۰/۶به مزرعه آقای"علی میرزایی" که محل قرار ما با راننده مینی بوس است میرسیم و پس از صرف ناهار ساعت ۸ به سمت دامغان حرکت میکنیم.

اعضای شرکت کننده:

خانم ها:اوحدی زاده- نوروزی- منصوریان- مزینانی- قناد

آقایان:تیموری- امینی- تقوی- امی- اسحاقیان پور- امین نوروزی(سرپرست)

 

                                                                                                        امین نوروزی

سلام

اینکه می خوام بنویسم یادی است از یکی از بهترین همنوردای گروه البرز که دو سال پیش در چنین روزی( اول تیر ۸۵) به دیار باقی شتافت یعنی زهرا محمد زاده. زهرای عزیز با اینکه عمر طولانی نکرد ولی به جرات میتونم بگم که به هیچ وجه برخلاف تفکر رایج که هر کی جوان از دنیا می ره جوان ناکام خطاب می کنندولی او ناکام از دنیا نرفت و به اندازه عمر کوتاهش لذت مادی و معنوی خودش رو از دنیا برد روحش شاد و قرین رحمت الهی. آمین.

عکس زیر از شب مانی ما در منطقه بهشت در تاریخ۹/۱۲/۸۴

خانم ها ( از راست به چپ) مرضیه اسحاقیان شادران زهرامحمد زاده مریم مزینانی فاطمه مزینانی (دختر کوچولوی زهرا) عاطفه نوروزی

آقایان( از راست به چپ) محمود مزینانی حمید امینی امین نوروزی

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در آنجا بر فراز قله کوه

دو پا خسته از رنج دویدن

به خود گفتم که در این اوج دیگر

صدایم را خدا خواهد شنیدن

فروغ فرخزاد

 

عکس:http://www.persianscholarship.org/damavand.jpg

 

                

خب این بی برنامگی دولت و  نظام در برنامه ریزی برای تعطیلات دلیل نمیشه مردم هم بی برنامه باشن...

این دلیل نمیشه همه یه جور عزا داری کنن 

خب که چی بشه ۵ روز نظام کاری و  اداری تعطیل بشه

مردم هم به این موضوع  واقفن

عزا داری میکنن اما به سیاق خودشون

مردم هم فهمیدن تعطیلات غیر منطقی  برنامه ریزی شده است

همونطور که توی اقتصاد مردم به اصول مسلم پایبندن توی عزا داری  و تعطیلات هم همینطورن

واقعا در روز قیامت آیا معصومین از ما پاسخی نخواهند خواست

ما هم در عزای بانوی دو عالم و فرزند مجاهدش   اشک میریزیم

در مازاد این زمان گزاف کوه هم میرویم

به یادش دستی را هم برای کمک میگیریم

 بدعتی را هم نمی گزاریم

 

سلام

اگه سایت پیک دیگر  به این شکل در حال آپلود یا رفع مشکل فنی باشه مجبوریم عکسهارو از پستها حذف کنیم.

 

 

جمعه ۲۷/اردیبهشت/۸۷ .شاهدار

شاهدار با ارتفاع 3500-3200 متر کوه بسیار پر ابهتی است .ازداخل شهریک کوه مخروطی کامل دیده می شودکه میل به کوهنوردی رادردل ایجادمی کند.هیچ کوهنورد دامغانی ازصعو دبه قله شاهدار بدون لذت یاد نمی کند.بس که زیباست .هروقت سال وازهرمسیری هم که صعود کنید،جذابیت هاوسختی های خودش را دارد.این باربرنامه ما شناسایی مسیربود.در واقع مسیری که تاکنون سابقه صعود نداشت (حداقل توسط  کوهنوردان دامغانی)

صعودازمسیری بودکه تقریباازکناردریامی گذشت.تقریبا ازکناردریا چون ازجاده دامغان - ساری (ازراه کیاسر) تا پاسگاه تلمادره را رفتیم و از آنجا جاده فرعی روستای زیبای مالخواست رادرپیش گرفتیم.

طبق معمول همه کوهنوردی ها و کوهپیمایی های گروه ، چیزی که بیشتر از همه  نمود دارد،محبت و رفاقت بین دوستان است.چیزی که سختی هرمسیری راهموارمی کند و تلخی هر شکستی را آسان هضم.

روستای بسیار زیبای مالخواست معماری خاص خود را داشت.خانه ها باچوب و گل ،بسیارصاف وتمیزساخته شده بودند و همه جای روستا پر بود از مرغ های حنایی وسیاه وخروس های طلایی وباابهت وپرچین ها...

شیب تند - که سرپرست آن را فقط 30 درجه میدید – نفس چون منی را که دو هفته یکبار آنهم فقط در کوه قدم میزنم را گرقته بود.راهنمای محلی – سید – هم با خاطراتش شیب تند و البته بسیار زیبای مسیر را هموار میکرد.لحظه به لحظه عکس گرفتن دوستان از طبیعت جنگل قدم ها را آهسته تر می نمود.آنچه شیب گاه 50 درجه و شاید بیشتر را آسان جلوه می داد گلها و پروانه های رنگارنگ و درختان گوناگون جنگل حاشیه های جنوبی البرز بودند.

صبحانه زیر درختان اورس که به گفته آقای امینی بسیار انبوه بود با شوخی و خنده و البته پس از 4-3 ساعت پیاده روی و گرسنگی شدید همه اعضا صرف شد.این گرسنگی بیش از حد مدیریت سرپرست را لحظه به لحظه زیر سوال میبرد(! ! !)اما صبحانه جای بسیار خوبی صرف شد.جای شما خالی.

پس از آن طی مسیری رو به بالا در جهت رسیدن به نزدیکترین نقطه تا قله شاهدار. در ستیغی زیبا ، منظره  پر ابهت قله های سه گانه شاهدار آنقدر نزدیک بود که وسوسه رفتن قویتر از فکر پایین

آمدن بود ، اما سرپرست مسیر رسیدن به قله را حد اقل 4 ساعت تخمین زدند و با توجه به اینکه ساعت 2 بعد از ظهر بود ، غیر ممکن.

راه بازگشت رو به پایین را در پیش گرفتیم که بخشی از آن مشترک با مسیر رفت بود.زیباییهای جنگل اینبار هم عکسهای زیادی میطلبید.با در نظر گرفتن زانو درد یکباره یکی از همراهان همگی ساعت 6 دوباره  کنار ماشین و آماده برای برگشت بودیم والبته چند عکسی هم از پرچین های فوق العاده زیبای روستا و بچه های آنجا دشت کردیم.ناهار را در خارج روستا ، کنار برکه ای آرام و هنگام غروب آفتاب غرق در مهر و شادی خوردیم و به سمت دامغان عزیزمان بازگشتیم.

بازگشتی به سوی تکاپو ، کار ، تلاش ، حرکت.اما اینبار با روحیه ای مقاوم تر و شاداب تر و سرشار از محبت طبیعت و مهر دوستان.

 

روز جمعه ۲۷/۲/۱۳۸۷ برنامه منحصر به فرد و ابتکاری شناسائی یال غربی برای اولین بار در منطقه غربی کوه زیبای شاهدار انجام شد.برنامه ای فشرده که زمان بازگشت را به ساعات پایانی شب کشاند.هر کدام از همنوردان می تواند برداشت و گزارش خود را از این تلاش بنویسد.

چه چای دلچسب و چه محیط روح نوازی

جای همگی خالی

چه همنوردانی

همگی خسته نباشند.

 

جلسات گروه کوهنوردی البرز همچنان هر هفته برگزار می شود، دلیل اینکه من هر هفته نتیجه جلسات را در داخل وب لاگ نمیگذارم این است که کلا از نوشتن بیزارم و حوصله ردیف کردن فعل و فاعل را ندارم. به هر حال آنچه می خوانید خلاصه ای از سه جلسه گذشته است:

در این جلسات تصمیم گرفته شد هر یک ساعت جلسه را سه قسمت بیست دقیقه ای تقسیم کنیم در یک قسمت برنامه های کوه را مورد بررسی قرار دهیم ، در قسمت دوم جهت بالا بردن سطح علمی همنوردان موضوعی را مطرح کرده و آن را بصورت علمی و تجربی به بحث بگذاریم و قسمت آخررا به موارد متفرقه و تصمیم گیری ها اختصاص داده ایم.

اولین موضوع پیشنهادی جهت ارائه در جلسات ضروریات کوله پشتی بود . این بحث هنوز به اتمام نرسیده است در صورت پایان یافتن آن آنرا بصورت یک پست جدا در بلاگ می گذارم.

موضوع دیگری که در این جلسات مورد بررسی قرار گرفت ولی هنوز به تصویب نهایی نرسیده است تنظیم یک فرم است که در آن معرفی گروه و شرایط عضویت شرح داده شده است هدف از ارائه این فرم معرفی گروه به اعضای جدید در مرحله عضوگیری می باشد.

مساله دیگرصدور کارت عضویت می باشد از مدتها پیش در فکر آن بودیم که برای اعضا کارت عضویت صادر نماییم که ان شاالله در یکی دو جلسه آینده این قضیه بسته خواهد شد .

بررسی برنامه قلعه ماران هم یکی دیگر از کارهای مهم ما در در سه جلسه گذشته بود که صورت مساعد بودن همه شرایط برنامه بصورت 5/1 روزه یا5/2 روزه اجرا خواهد شد . منتظر گزارش قلعه ماران باشید البته اگر ان شا الله اجرا شد چون یکسری محدودیت ها سر راه وجود دارد

کوه نمی روم

اما برای نوشتن از کوه انگار حالی هست

ذکرش گرامیست

یاد دوستان بیشتر

دوست دارم هیزمی از اورس بسوزانم

چای در آتشش دم کنم

و در سکوتی چند خاطری آسوده سازم

نگاهم را بر روی یالها و بالها بلغزانم

مروری در این رهیدگی با خداوند بر آفرینش هایش کنم

سکوتم را کسی نخراشد

و من آرام تپش دلم را بشنوم

و در آن طبیعت گم شوم

کسی مرا نبیند

و من حتی خود را

در پی این روز

تدارک می بینم

 

 

                                                                    بی خبر نخواهید ماند

چند روز پیش مطلبی در یکی از روزنامه های صبح مطلبی  با عنوان کفتار در

پی شیر

 مقاله راجع به ادعای امارات در موردآ بخست های(تعبیر دکتر کزازی برای جزیره) ایرانی و طرح آن در شورای امنیت بود

مقاله که یک  ترجمه بود بیان می کرد که چگونه تازی ها در پی آمریکا به راه افتاده اند برای اینکه لقمه ای بدست آورند

درست مانند حرکت کفتار در پی شیر برای لقمه دزدی

حالا به قول نویسنده همشهری آنلاین این شوخی داره جدی میشه که خلیج فارس خلیج عربیه

اینها رو بگذارید کنار صحبتهای دکتر آرمان که در گفتگوی خبر شبکه دو به نقل از یکی از کارشناسان ابو ظبی می گفت: ایرانی ها 200 میلیارد دلار در امارات سرمایه گذاری کرده اند

و باز حمایت ایران از فلسطین و فشارها و هزینه های پیدا و پنهان آنرا در نظر آورید

اینها همان امت عرب و عربها هستند

جان و مال وناموسشان تهدید میشه ولی هر جا لازم بدونن بی خیال هر چی غیرت میشن

حمایت ما از سوریه و لبنان و فلسطین قابل انکار نیست و فشارهای این سیاست هم روی گرده تک تک ایرانی ها قرار گرفته

اینم بخشی از بی غیرتی چهار تا آبخست پیزوری و چهار تا عربه

البته بیشتر صحبتهای من ناظر به عربهای خلیج پارسه

اینها به مانند خاندان پهلوی هوا تو کلشونه.درست مثل اونها عشق تاریخ بازی دارن و به مانند اونها پول توی آسیاب دشمنان اسلان می ریزن

این دیگه چه اسلامیه

تغیر رفتارشان بسیار آنی است

فقط لازمه که مصلحت بدونن

تو باد پول خوابیدن و از گذران اون بی خبرن

 

         

 

                                       

          

 

ترسم که به منزل نرسی اعرابی

این ره که تو می روی به ترکستان است

          

 

         

حالا حالا ها عرق بریز تا جونت درآد

آخرشم عرقاتو تو همون خلیج پارس بشور

 

 

اصلا نمی خوام از تنگه واشی بنویسم

می خوام از حال و هوای تنگه واشی استفاده کنم برای یه گزارش

البته این عکسها مربوط به پارسال عید میشه (۱۳۸۶)

نیت دیگه ای دارم

 

به قول گفتنی فعلا!!

 

 

 

 

 

این فاطمه نیست به خدا

 

 

 

 

       

 

 

   

  

 

 

 

لطفا

 

پس لطفا خفه شین

 

بالاخره بعد از مدتها که جلسات گروه البرز به دلایل متعدد توی فال افتاده بود و تشکیل نمی شد دیروز سه شنبه 19/1/ 87 ساعت 20 در محل هلال احمر اولین جلسه گروه در سال87  تشکیل شد و موضوعات ذیل مورد بحث وبررسی قرار گرفت:

1-    جهت انسجام جلسات به جای اینکه هر دو هفته یکبار جلسه داشته باشیم هر هفته جلسات برگزار گردد.

2-    چون عده ای از همنوردان با ساعت جلسه (هشت شب ) مخالف بودند به اتفاق آرا ساعت و روز جلسات به چهارشنبه هر هفته ساعت 30/17 تغییر پیدا کرد.

3-    درباره برنامه نبمه اول 87 حسابی بحث و بررسی شد. برنامه های پیشنهادی، معایب مزایای هر کدام و همچنین فصل مناسب هر برنامه به بحث و گفتگو گذاشته شد. که بر نامه کامل معاقبا اعلام خواهد شد.

4-    جهت آمادگی افراد قبل از اجرای رسمی برنامه ها قرار شد یک کوهپیمایی سبک از گیوتنگه به تلو در جمعه همین هفته داشته باشیم.

می خواستم از اول سال 87 مطلبی راجع به وبلاگ نویسی بنویسم

همینجوری

کلی

بخونید

اگه حوصله ندارید برید خدا پشت و پناهتون

من که شمارو ندیدم.

 

اما وبلاگ نویسی

 

حرف اول- اینکه بعضی ها خیلی بد می نویسن و البته بی  محتوا، منظورم اینه که مثه اینکه برای نوشتن حوصله ندارن.وقتی مطلبشون رو میخونی از روی جملات سه گام و چهار گام می پری . البته که حقم داری.

 

حرف دوم – بعضی ها وبلاگ رو خیلی جدی گرفتن . نه بابا این یه روزنامه دیواریه.همین.

یه بار یکی گفت می خوام لینک شما رو بذارم تو وبلاگم اما اول باید شما فعالیت جدی داشته باشید.

یا ابوالفضل...

مخشو عشقه.

 

حرف سوم – بعضی از دوستان خیلی گل و گشاد صحبت میکنن اما وقت ندارن نظر درست و حسابی بدن.

 

حرف چهارم – گزارش نویسی اگه یه مقدار طرح و پیرنگ داشته باشه بهتره .

اینو نه من بگم که فک کنید داعیه فضل دارم . منم خوندم و باور کردم . نمی خاد جی پی اس بزنید و گرا و ژیزمان بگیرید نه میگم یاد بگیریم قابل خوندن و استفاده بنویسیم.سخته ولی بهتره.بهتر از تو ویترین گذاشتن شونصدتا من و من و منه و البته طرح و نوشتن مطالبی که هیچ ربطی به هیچ سکانسی نداره.

 

حرف چهارم – بعضی ها هم گرفتار نظر بازی شدن.

این یکی زیاد جالب نیست.

مثه تمام مراجع آمار پسند ایرانی تعدد نظرا ت مهم شده

اما خیلی وقتا این نظرات کوچکترین ربطی به مطلب نداره

مخصوصا وبلاگ بعضی ها

فک کنم بعضی ها موقع نظر دادن جون میدن و آخرش چرت و پرتی می نویسن و می رن.

بعضی ها حتی به خاطر اینکه آمار نظراتشون افت نکنه چرت و پرت ها رو هم پاک نمی کنن.

ای بابا...

 

حرف پنجم – بعضی وبلاگا خیلی خوبن. و جالب اینه که خلوت خلوتن.

مثه وبلاگ  گروه ما.

شوخی کردم .

مثه خیلی از وبلاگا که حتما اونا رو دیدید.

 

حرف ششم – دنیای شبکه دنیای مجازیه

و این فرصت رو میده که هر وقت بخایم عوض بشیم.

 

 

گروه البرز مانند سالهای قبل برنامه ی شش ماهه خود را در دست تدوین دارد . البته برنامه های تیمهای کوچک مثل سالهای قبل بیشتر مورد تاکید است. چنان که برنامه های خلنو و سبلان و علم کوه و دنا در غالب همین تیمها انجام شد.و خب موثر تر هم بود. به هر حال تمام هم �