البته موضوع آن در گروه گشوده بود اما پرداختن به آن در وبلاگ فرصتي مناسب مي خواست.

تمام همنوردان و دوستان مي توانند آموخته هاي خود را که پيرامون آن تحقيق کرده اند و آنرا آزموده اند براي وبلاگ ارسال کنند.

مطالب تايپ شده با فرمت ورد مايکروسافت و تصاوير حتي الامکان واضح و بدون پيچيدگي باشد.

اگر چه قابل لطف و مهر و ومهربانی شما نیستیم اما از مهرتان سپاسگذاریم.

گاه و گاهنامه زندگیتان پر از لبخند و خانه تان لبریز از پیوند.

سایه پدر و مادرتان بر سرتان مدام . و دنیاتان با عشق هماهنگ.

بیش از این نتوان هرچند بایسته است توانستن .

برای عضویت در گروه شرطی نیست مگر پاکی و  پاره کاغذی چند...

مسئول گروه دوست دوست داشتنی مان آقای ابوالفضل تیموری پذیرای شما هستند.

همراهشان : ۰۹۱۲۳۳۲۵۱۳۲

مسئول روابط عمومی هم دلداده کوه جناب آقای امینی هستند.

همراهشان:۰۹۱۲۵۳۱۸۷۶۶

پذیرای شما هستیم.

یا حق!

 گزارش صعود به قله "شاه دژ"

در تاریخ 26/مهر/87، ساعت 5 صبح، دوازده نفر از اعضای گروه البرز ( که سه نفر از آنها برای اولین بار صعودی را تجربه می کردند) دامغان را به قصد فتح قله "شاه دژ" ترک کردند.

"شاه دژ " از قلل مرتفع استان مازندران است و در مرز بین شهرستانهای "دامغان" و " ساری" قرار دارد. قله ای صخره ای است که در شیب های خود جنگل ها و مراتع زیبایی در بر دارد ، در دامنه شمالی آن روستای بسیار زیبای "لنگر"، در دامنه جنوبی آن روستاهای" واوسر " و " میرافضل " و در دامنه شرقی آن روستای " ارا "(era) واقع شده اند.

نام " شاه دژ " به واسطه وجود ویرانه های دژ سنگی بر ستیغ سر به فلک کشیده آن به ارتفاع 2830 متر برازنده این قله می باشد.

برای صعود به قله " شاه دژ " از جبهه شمالی ( که مشکل ترین راه صعود است ) ابتدا مسیر دامغان به روستای ییلاقی "لنگر" به مسافت حدودی 80 کیلومتر را طی کردیم و پس از رسیدن به "لنگر" ، که در سمت چپ جاده قرار دارد،از ماشین پیاده شدیم.افراد گروه در ساعت 30/7 صبح مسیر صعود را به سمت جنوب روستا در پیش گرفته  و بعد از گذر از مسیر پاکوب جنگلی به جاده ماشین رویی که مانند جاده کمربندی قسمت شمال "شاه دژ" را به جنوب غربی آن متصل کرده می رسیم. جاده را به سمت غرب و به مدت 40 دقیقه طی می کنیم. در این قسمت از تراکم درختان جنگلی کاسته شده و منطقه بیشتر به صورت مرتعی با درختان تنک دیده می شود. مسیر خود را به سمت شرق تغییر داده و با گذر از یک شیب نسبتا زیاد در ساعت 30/10 به یال منتهی به شاخک های فرعی "شاه دژ" می رسیم. حرکت بر روی یال و به سمت بالا را به مدت نیم ساعت ادامه داده تا به محل صرف صبحانه برسیم. با صرف صبحانه و کمی استراحت، خستگی از تن به در کرده و مجددا در ساعت 45/11 آماده صعود می شویم.

پیش از رسیدن به قسمت های صخره ای یال اصلی به دلیل تسریع در حرکت افراد مسیر خود را از قسمت های خاکی زیر صخره ها به سمت شرق ادامه می دهیم تا به گردنه ای خاکی مابین صخره های تیغه اصلی برسیم. گروه از گردنه عبور کرده، به قسمت های جنوبی و جنوب غربی قله "شاه دژ" و قله های فرعی آن وارد شده، جایی که روستاهای " واو سر" و "میر افضل" و مناظر زیبای جنگلی و نیمه جنگلی دامنه های حنوبی"شاه دژ" را مشاهده می کنیم.

ساعت حدود یک بعد از ظهر است و مه غلیظی در حال احاطه قله است. با گذر از مسیر پاکوب منتهی به تنگه بسیار پر شیب و صخره ای، همگی اعضای صبور و غیور گروه، قامت سرد و ستبر "شاه دژ" را زیر پای خود دارند. پس از صرف میوه و تنقلات و استفاده از مناظر پایین دست که اغلب در ستیز با ابرها برای چند لحظه خودی نشان می دهد، در ساعت 30/2 بعد از ظهر حرکت خود را به سمت پایین آغاز می کنیم.

مسیر پایین آمدن مسیری است که گروه چندین بار از آن برای رسیدن به لنگر استفاده کرده است و علی رغم شیب زیاد، جنگل، مه غلیظ و بارندگی که باعث لغزنده شدن سنگ ها شده بود، مشکلی برای افراد پیش نیامد.

در ساعت 30/4 برای خواندن نماز و تجدید قوا در کنار چشمه ای که کنار بنه ای قرار دارد ، اتراق می کنیم و سپس حرکت خود را از مسیری پاکوب به سمت پایین ادامه داده و نهایتا در ساعت 30/6 همگی در مینی بوس نشسته و آماده برگشت به دامغان می شویم.

همنوردان این برنامه:

خانم ها: اوحدی زاده -  نوروزی – منصوریان – سمنانی – یحیایی – مزینانی.

آقایان: امینی – قادری – امیر خلیلی – صفدری – بابایی –  نوروزی.

سرپرست: امین نوروزی.

                                                                                                              امین نوروزی

ظاهرا گروه ميرود شاهدار

پس خبري درج بفرمائيد...

باید امشب بروم رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا میخواند.