به سلامتی و میمنت تیم سه نفره البرز به دماوند صعود کرد. البته من گزارشی رو با عنوان گروه محمد زاده می نویسم خب البته ادای دینی باشه.

دو روز حضور در کوه زیبای دماوند و تلاشی پر خاطره و علمی گوشه ای از ماحصل این صعود شد. حقیقت امر راجع به عکس هم اینه که فعلا اپلود عکس مقدور نیست ٬ چرائیش هم سیاسی و فنی به من مربوط نمیشه که فاز هر دوش در من محدوده.

حضور آقای جعفر صرفی که صعودی مردانه انجام داد و در نهایت امر مایع تعجب من شد. سرحال بودن و برنامه ریزیی و تقید مهدی که سنگ بنای صعود موفق ما شد و هیجان خودم در سومین تلاش بر روی یال آبشار یخی.

البته طبع من آنچنان مقید به صعود و فرود ارتفاع نیست ولی گاهی صعود و فرود ورای معرفت کوه و حس و حال عشق با طبیعت مینشینه و گاهی لازمه و گاهی زیاده!

صحنه های دل ربای این صعود زیاد بودند  اما یه چند تا رو فهرست وار می گم.

الف- دیدن گله قوچ ها روی یال مقابل یال آبشار یخی که حتما عکسش رو براتون میگذارم.

ب- دیدن آقا جعفر در بازگشت از قله توسط من و مهدی که قرار بود برگرده ولی بعد از جدا شدن از ما به صعود مردانه ادامه داد.و ما انگشت به دهان قامت رعناش رو برابر خودمان دیدیم.

ج - هر قدم دو نفس بین کله قندی و قله و حرکت بدون استراحت در این فاصله.

د - شام قبل از صعود و حال خراب من .

و - آلاله ها.

ه - یاد دوستان بخصوص زنده یاد محمد زاده در آخرین قدمهای صعود.

ی- دعای فرج قبل قله.

و دیگه چیزهائی که رفتند و یاد های که خاطره می شوند. و البته تماسهای دوستانی چون ٬ امین امینیان٬ ابوالفضل تیموری ٬ امین نوروزی و دخترم فاطمه و صد البته خانواده ها!

بدون شک کوه سخت ترین چسب دنیاست و گیرا ترین آنها برای پیوند عمیق انسانها. من می دانم ما سه نفر و تمام دوستانمان از پس هر تجربه ای این چونین بیشتر درجهت پیوند با یکدیگر مصمم می شویم.

محمود

یا علی!

كـوه «دمـاونـد» را هـم آسفالت كردند

مسوولان محلي در يك اقدامي نادر و تاسف‌بار، مسير هفت كيلومتري يكي از دامنه‌هاي قله‌ دماوند را كه با ارتفاع 5671 متري يكي از بلندترين قله‌هاي جهان است، آسفالت كرد‌ند.

اين حركت و اتفاق نادر درحالي به وقوع پيوسته است كه طي روز‌هاي اخير طبيعت دوستان زيادي به اين حركت اعتراض كرد‌ه‌اند؛ اما ظاهرا به‌رغم جدي بودن اين نگراني‌ها تاكنون اقدام موثري براي توقف آسفالت‌سازي دماوند پرافتخار از سوي هيچ نهادي انجام نشده است.
مسير آسفالت شده منتهي به بخش گوسفندسراي دماوند است كه در ارتفاع 2900 متري از سطح دريا قرار دارد. محمود شعاعي، رييس فدراسيون كوهنوردي و صعودهاي ورزشي در گفت‌وگو با ايسنا در اين باره گفت: سال گذشته با حضور رحيم مشايي، رييس سازمان ميراث فرهنگي، گردشگري و صنايع دستي، مهندس كريمي، استاندار مازندران، روز ملي دماوند ثبت نهايي شد؛ اما در كمال ناباوري پنج‌شنبه هفته گذشته متوليان محلي با كاميون و لودر به جاده گوسفند‌سرا آمده و در ارتفاع 2900 متري از سطح دريا شروع به تسطيح و شن‌ريزي جاده و آسفالت آن كرد‌ه‌اند. وي افزود: متاسفانه در دو روز گذشته نيز مجددا كاميون‌ها براي اجراي عمليات آسفالت به محل رفته‌اند. در هيچ جاي دنيا منابع طبيعي را اين‌گونه از بين نمي‌برند. سالانه توريست‌هاي زيادي به ايران مي‌آيند؛ اما با اين كار دماوند را از بين بردند. توسعه گردشگري در دماوند به آسفالت كردن جاده نيست؛ بلكه به كنترل رفت و آمد است. با آسفالت كردن اين جاده، ماشين‌ها تا ارتفاع 2900 متري از سطح دريا بالا مي‌آيند و قطعا منطقه را آلوده مي‌كنند. اين اقدام براي بلندترين قله خاورميانه اسف‌بار است و باعث مرگ دماوند مي‌شود. رييس فدراسيون كوهنوردي با تاكيد بر اينكه اين اقدام متوليان محلي براي آسفالت كردن دامنه دماوند ضربه به توريست و گردشگري ايران است، خاطرنشان كرد: اين اقدام به اين سادگي انجام نمي‌شود مگر با اجازه مقامات بالاتر منطقه. همچنین فدراسيون كوهنوردي و صعودهاي ورزشي با ارسال نامه‌اي اعتراض‌آميز خطاب به وزارت كشور با ابراز تاسف از اين اقدام خواستار جلوگيري از ادامه تخريب اين كوه شده است. در بخشی از این نامه آمده است: «آسفالت کردن مسير مذکور که براساس مصوبات سازمان محيط‌زيست نيز منع قانوني دارد فاقد هرگونه توجيه اقتصادي و اجتماعي است که با توجه به نزديکي اين منطقه به تهران و مناطق ييلاقي مي‌توان از هم‌اکنون پيش‌بيني کرد که علاوه بر تردد بي‌شمار وسائط نقليه و آلودگي هواي منطقه در آينده‌اي نزديک، آماج هجوم زمين‌خواران، فرصت‌طلبان و سودجويان منابع طبيعي نيز قرارگيرد.

منبع : روزنامه دنیای اقتصاد

 با برنامه ریزی آقای امینی قرار شده هر سه چهار نفر از همه ی جبهه های دماوند با شکست صعود کنیم و بعد از عدم صعود همدیگر را در رینه و یا جای دیگری ملاقات نکنیم. این صعود به شیوه امین نوروزی و به شکل حمله و تخریب انجام میشه. البته کوه نوردان تازه کار نام آلپی برای ان انتخاب کرده اند که خیلی بی ربطه.جدی ترین بخش صعود خواب در رینه در پشه بند و سخت ترین بخش آن احتمالا حمل هندوانه تا بارگاه سوم پیش بینی شده. آقای امینی میفرمایند هوا به ما مربوط نمیشه و ما از وسط آن بی خطر عبور خواهیم کرد. البته از ثابت گذاری کوله ها روی قاطر و نصب گارگاه نهار هم نباید غفلت کرد.

----------------------------------------------

جعـل مـدرك بـه كوهنوردي رسيد!

به ياد دارم بچه بودم روزهاي ميلاد امير مومنان منتظر يه خبر خوب بودم. تلويزيون کمدي پخش مي کرد و گاهي هم شيريني تو کار بود.

الآن اين حس نيست. شايد بخاطر اينه که به دوران ميان سالي نزديک ميشم .

ولي اين توقعات کودکانه چقدر خوبند.

حس خوبي دارند.

سرشار از مثبت انديشي.

فکر کنم بايد روز خوبي ايجاد کنيم.

سالي که گذشت خيلي ها در حق من بد کردند و من با خوبي جوابشان را دادم و آنها بازهم ادامه دادند و باز هم من خوبي کردم.

استدلاال من اين بود اگه معامله اي با خدا باشه ، کاستي بعضي ها نبايد آدمو ناراحت کنه!

حالا چرا گفتم سالي که گذشت ؟؟؟؟

خودمم نميدونم!

به هر حال عيد شما مبارک.

يا علي .

اما غرض این بود که کوه نوردهای این مملکت نمیدانم از کی و با ابتکار چه گروه و شخصی مصادف با این روز بزرگداشت دماوند را برگزار می کنند. انجمن کوه نوردان ایران هم در سایتشان برنامه ای اعلام کرده اند که بدین شرح است:

مـــــراسم روز ملـــی دماوند

شاهدار کوه از باریک آب

اعضای شرکت کننده : بابایی ها –  امی – تیموری – نوروزی – اسحاقیان – اسقانیان –

                           ذوالفقاری – صرفی

کوهنوردان دامغانی جملگی از شاهدار خاطرات زیبا دارند . 5 صبح روز جمعه

88/3/15 به امید دیدار دوباره اش روانه گشتیم . پس از گذر از چشمه علی و

کلاته از جاده بادله به سمت دامنه های زیبای شاهدار طی طریق کردیم . فضای

بی نظیر اطراف شاهدار کوه چشم هر بیننده ای را مسحور خویش می ساخت .

تپه ماهورهایی که از باران رحمت خداوند سر سبزند ، گلهای ریز و درشت

رنگارنگ و گوسفندان یله در دشت . حدود ساعت 6 صبح بود که از مرکب

آهنین پیاده گشته و شاهدار پرعظمت را روبرو می دیدیم . در هوای بسیار لطیف

صبحگاهی راهی قله شدیم . مسیر صعود از باریک آب نسبتا مستقیم و کم دردسر

و با توجه به شیب زیاد و دست به سنگ شدن خیلی زود ارتفاع گرفته نتیجتا

ساعت 8:30 صبح اولین قله از سه قله را زیر پا داشتیم. جای دوستان خالی :

صبحانه بر فراز شاهدارکوه

مثل همیشه خوشمزه تر از طعام شوخی هایی بود که همنوردان حین صرف

صبحانه رد و بدل می کردند . برای پایین آمدن ، ولی ، مسیر تنگه ولی عصر

انتخاب شد . تنگه ولی عصر با شن اسکی های فراوان همراه با شیب زیاد و صد

البته آبشارهای عمیق و افسونگر. درختان تنومند اورس با مهربانی سایه شان را

نثارمان کردند و ناهار مهمان سایه سارشان بودیم . خنکای مطبوع سایه و

خستگی راه گپی می طلبید لیکن زمان ذیق بود و راه بسیار . تشنگی اما کم کم

داشت معظلی می شد که اینبار هم طبیعت به سنگابی مهمانمان کرد به رفع تشنگی

. حدود ساعت 6 بعدازظهر پایین شاهدار بودیم . گذر از پنجعلی کار بعدیمان بود

که مصادف بود با غروب آفتاب و چه زیباست یاد خدا در غروب جمعه در دل

طبیعت . گامهای آخر ، پایان تنگه و خروج از آن ، رسیدن به جاده ماشین رو و

مینی بوس منتظر و یاد و خاطره یک روز پر تلاش . و این روز شاید تا مدتها به

یاد ذوالفقاری بماند همانطور که برای جعفر ماند.         

                     نویسنده:جعفرصرفی

ساجده کشمیری صاحب دو وبلاگ سر پهنگی و پرتقالی ۲۰۶ بود که اون اوایل برای وبلاگ ما یک دوتا کامنت گذاشت.

خدایش رحمت کند .

مرحوم کشمیری شعر هم می گفت و ادبیاتش منحصر به خودش بود از ایشان فکر کنم دو جلد کتاب هم منتشر شده است. به یاد دارم مطالب وبلاگش را به سختی می خواندم و یک بار هم ادبی برایش نوشتم و او هم وبلاگ دومش یعنی پرتقالی ۲۰۶ را به من معرفی کرد.

 سر پهنه گی

وبلاگ پرتقالی ۲۰۶

عکس از وبلاگ : گنجشکک اشی مشی

به سراغ من اگر می آیید، نرم وآهسته بیایید،که مبادا......

سه سال گذشت و چه طولانی بوداین سه سال هنوز ردپایش بر بلندای،بلندیهای سخت و

 ستبر چون شاهداروکرکسی، پرتگاههایی چون ملک وفیل پیشانی ودشتهایی زیبا چون بهشت وحصارچال و...

و چه کسی باورش می شد که به این زودی ازبین ما برود وفقط یاد و خاطرش بماند ویادگارش فاطمه و همدمش محمود را تنها بگذارد.

یادمان باشد که از یادمان نرود. * روحش شاد. *( 88/4/1  سومین سالگرد زنده یاد زهرا محمدزاده)